Υπάρχουν εκείνοι που απεχθάνονται τους καυγάδες.
Δεν αντέχουν την ένταση που μπορεί να προκαλέσει το οτιδήποτε.
Δεν αντέχουν τις φωνές, τις υστερίες, τις σκηνές. Είτε σε προσωπικό είτε σε επαγγελματικό επίπεδο, οι τσακωμοί είναι το χειρότερο τους.
Ως άμεση συνέπεια αυτής τους της απέχθειας, αυτοί οι άνθρωποι σπάνια ή και ποτέ δημιουργούν θέματα.
Δε ζηλεύουν, δεν παρεξηγούνται, δε γκρινιάζουν. Δεν τσακώνονται βρε αδερφέ.
Δεν είναι πως δεν έχουν προβλήματα. Απλά θεωρούν πως δεν αξίζει να χαλούν το κάρμα τους για να τα λύσουν με ένταση. Με συζήτηση και ηρεμία, όλα μπορούν να λυθούν.
Έτσι πιστεύουν. Αλλά υπάρχουν κι άλλοι που δεν το πιστεύουν καθόλου.
Αν τους φανταστεί κανείς μωρά θα σκεφτεί σίγουρα μια νευριασμένη φατσούλα που είναι έτοιμη να τα σπάσει όλα. Όλα τους ενοχλούν, όλα τους βρωμάνε, όλα τους ξινίζουν. Οι καυγάδες που στήνουν είναι ομηρικοί. Αιτίες διάφορες κι απόλυτα ευφάνταστες. Βλέπετε, δεν υπάρχει και τίποτα που θα μπορούσε να διαφύγει από το μίζερο μυαλό τους. Απολύτως τίποτα δεν ξεφεύγει του επικριτικού τους σχολίου, της μακρόσυρτης συζήτησης-μονολόγου και φυσικά της έντασης. Ζουν για να καυγαδίζουν.
Ζουν για να έχουν με κάτι να ασχολούνται. Κι αν δεν υπάρχει πρόβλημα, απλά το δημιουργούν. Έτσι, για να μη βαριόμαστε.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι γκρινιάρηδες και μίζεροι από κούνια. Κανείς δεν τους φταίει στ’ αλήθεια κι όμως τα έχουν με όλο τον κόσμο.
Με το σύντροφο τους που δεν έκανε αυτό που περίμεναν, με το συνάδερφο τους που θυμήθηκε να ανασάνει την πιο ακατάλληλη στιγμή, με το δήμαρχο που δεν καταβρέχει.
Κι έτσι τα παράπονα πέφτουν βροχή, τα «προβλήματα» τους συσσωρεύονται και τα νεύρα χτυπούν κόκκινο. Πως αλήθεια αντέχουν τόση μιζέρια; Πως κουβαλούν πάνω τους τόσο βαρύ φορτίο; Εκείνο του μόνιμου θυμού;
Ψυχοφθόρο… Και για εκείνους αλλά και για τους άλλους.
Κυρίως όμως για τους άλλους.
Θα σκεφτόταν κανείς πως ο θυμός είναι η διέξοδος τους από μία προβληματική ζωή. Δυστυχώς, όμως, ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Την προκαλούν την προβληματική ζωή.
Θα μπορούσε ίσως να δικαιολογηθεί κάποιος που τραβάει αληθινά ζόρια να ξεσπάσει κάποια στιγμή αναίτια.
Να υπάρξει κάτι αμελητέας σημασίας, που λόγω της κατάστασης του θα φανεί ως η πιο σοβαρή αιτία για έναν καυγά. Κι όμως. Αυτοί οι άνθρωποι, οι γκρινιάρηδες από κούνια, δεν έχουν αληθινά προβλήματα. Στη συντριπτική τους πλειοψηφία, έχουν όμορφες οικογένειες, στρωμένες δουλειές και μια ζωή που θα μπορούσε ο καθένας να ζηλεύει. Δεν έχουν προβλήματα. Αλλά αντί να το χαρούν και να κρεμάσουν και κανένα ματόχαντρο για το κακό το μάτι, το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν.
Νέα και νέα θέματα κάθε φορά, ίσα για να έχουν να ασχολούνται. Τραγικό. Το πιο τραγικό, όμως, από όλα είναι να πρέπει να συναναστραφείς έναν τέτοιο άνθρωπο. Να τον έχεις σύντροφο (αυτό λύνεται εύκολα…), αφεντικό ή ακόμη χειρότερα να είναι συγγενής πρώτου βαθμού.
Εκεί υπάρχει αληθινά θέμα. Γιατί δεν αντέχεται μάτια μου η γκρίνια, όσες προσπάθειες κι αν κάνεις να την αγνοήσεις.
Πόσο μέρος της ζωής σου να περάσεις προσπαθώντας να μπεις στο μυαλό του; Παλεύοντας να προλάβεις το οτιδήποτε μπορεί να προκαλέσει το θυμό του; Πόσο «ανώμαλα» να σκεφτείς και πόσα να προλάβεις; Πόσο ήρωας να γίνεις;
Πόσο να κλείνεις τα αυτιά, αδιαφορώντας για τις λεπτομέρειες που πάει και «πιάνεται» ο άλλος; Πόσο να κάνεις το χαζό, τον κουφό, τον ήρεμο; Έρχεται κάποια στιγμή που τα βλέπεις όλα κόκκινα και ξεσπά πυρηνικός πόλεμος. Γιατί ο χειρότερος από όλους τους θυμούς, είναι ο συσσωρευμένος.
Τίποτα, όμως, δε λύνεται με το θυμό. Ψυχραιμία και συζήτηση. Κι αν πάλι δεν αποδίδουν οι φυσιολογικές τακτικές ενός πολιτισμένου κόσμου, τότε ολική διαγραφή.
Για όσους, βέβαια, μπορούμε να απομακρύνουμε. Οι τοξικοί άνθρωποι, αυτοί δηλαδή που έχουν μολυνθεί με το μικρόβιο της γκρίνιας, δεν πρέπει να έχουν χώρο στη ζωή μας. Κανονικά..
Αν πάλι μας κλήρωσαν για μια ζωή (άτιμος δεσμός το ίδιο αίμα), τότε απλά αδιαφορία. Λειτουργεί σαν εμβόλιο που φορτώνει τον οργανισμό μας αντισώματα. Μας κάνει ατάραχους στο παράλογο και την «παράνοια» ενός αδικαιολόγητου θυμού.
Μόνο έτσι θα επιβιώσουμε αδέρφια. Γιατί η ζωή είναι μικρή για να ξεσπάμε και να χαλιόμαστε. Αφήστε που καθαρίζουν δύσκολα οι λεκέδες από αίμα…
0 Σχόλια
livegrnews@gmail.com